༈ ནམ་མཁར་རྒྱུ་བའི་སྙིང་སྡུག་མ།

My Beloved in the Sky

ད་རང་མཚན་མོར་སྐར་མའི་ཐོག་ལངས་ཏེ།།

ས་ཡི་གོ་ལར་བལྟས་ན་ཐག་རིང་བས།།

ང་ཡི་སྡོད་ཁང་རིག་རྒྱུ་མ་རེད་མོད།།

རྒྱང་རིང་རྒྱང་རིང་ཞིག་ན་འོད་ཐིག་ཅིག །

གཡོ་ཙམ་གཡོ་ཙམ་བྱེད་པ་མཐོང་ངེས་ཡིན།།

You stand atop the midnight stars

Glancing out at the earth from afar. 

You may not see me in my room,

Yet I sure see you, glittering,

A single dot of light far, far away.

དེ་ནི་ང་ཡི་ཁང་བའི་སྒེའུ་ཁུང་ཡིན།།

སྐབས་དེར་ང་རང་གདན་སྟེང་གན་རྐྱལ་བསྡད།།

རྣ་ཉན་རྣ་ནང་བཙུགས་ནས་གླུ་གཞས་མཉན།།

གླུ་དེའི་གླུ་ཚིག་སྙན་རྒྱུ་མེད་ན་ཡང་།།

དབྱངས་ནི་སྟོང་གསུམ་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ལྟར།།

བཤད་ཀྱང་བཤད་མི་ཤེས་པའི་བྲོ་བ་སྟེར།།

That right there is the window to my room. 

In this moment, I’m lying on a cushion

With earbuds in and listening to a song.

The lyrics don't do much for me but the melody

Seems to fill the whole universe with light,

Giving me a feeling that defies description.

 

ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་ཟླ་མང་པོ་མང་པོའི་རིང་།།

སྐར་མ་མང་པོ་མང་པོའི་སྟེང་འཕུར་ནས།།

ས་ཡི་གོ་ལའི་ང་ལ་བྱ་ར་བྱེད།།

གནས་འདིར་ཁངས་ཆར་འབབ་ཅིང་རླུང་ལྡང་དུས།།

ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་འོད་ཐིག་མག་མོག་ཡིན།།

མག་མོག་དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་རུ་བསྒོམས།།

དེ་ལྟར་ང་ནི་ས་ཆེན་ཐོག་བསྡད་ནས།།

ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་འོད་བརྡ་ཙམ་ཞིག་བརྒྱབ།།

For years on years and months on months

You’ve flown past countless untold stars

Standing guard over me here on earth.

Whenever we have storms of snow and wind,

There’s a dot you see, fuzzy and blurred. 

You focus on that blur, imagining it’s me. 

And I stand atop this vast and barren earth,

Sending out signals of light in your direction. 

 

ཁྱོད་ནི་བར་སྣང་ཁམས་ཀྱི་སྐར་ཕྲན་སྟེང་།།

བསྒོངས་ནས་འོད་ཐིག་ཙམ་དེ་མིག་གིས་འཚོས།།

ཞག་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱང་གི་འོད་ཐིག་དེ།།

མེད་པར་གྱུར་ཏེ་སླར་ཡང་མཐོང་མ་གྱུར།།

དེ་ནི་ང་རང་ཤིན་ཏུ་རྒས་གྱུར་ཏེ།།

ཚེ་ཡི་འཕེན་པ་གློ་བུར་བཏང་བས་ཡིན།།

དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱང་སྐར་མའི་སྟེང་།།

ལ་ལས་ཡོད་ཟེར་ལ་ལས་མེད་ཟེར་ཏོ།།

Atop a tiny star in the vastness of space

You curl into a ball and search for the light.

One night, the distant ball of light

Disappears and is never seen again—

I had become old and decrepit 

And suddenly cast off this life. 

From then on, some say you still sit there

Amongst the stars. Yet some do not. 

 

2nd April 2017

སྙན་ངག་སྐ་རགས་ཀྱི་མདུད་ཁ་ཞེས་བྱ་བ།

A Knot in the Belt: A Poem

 

མེ་ཏོག་སོས་པ་འདབ་མ་གཡེལ་བ་ལ།།

ཞོགས་པའི་ཟིལ་ཆུས་བརྒྱན་པ་ནང་བཞིན་གྱི།།
ཁྱེད་ཀྱི་མཆུ་སྒྲོས་འདི་ནི་བིམ་པའམ།།
ཞིམ་པའི་ཞོའམ་སྦྲང་ངམ་བུར་རམ་ཅི།།

What could be these lips of yours

Moist flowers, curvy petals laden with dew?

Perhaps bimba fruit or yet still

Sweet curd? Honey? Molasses?

 

ཡིད་འོང་སྣ་དེའི་འོག་གི་ཁ་ལ་ལྟོས།།

དམར་ཞིང་སྣུམ་ལ་ཆུང་ཞིང་གཡེལ་བར་ལྟོས།།

ཁ་དེ་གདངས་ནས་སོ་ཞིག་བཏབ་གྱུར་ན།།

བྲང་ལ་རྨ་ཁ་བཏོད་ཀྱང་འགྱོད་པ་ཅི།།

Look at that mouth, below a nose so charming. 

Look! How rosy and glowing, petite and free you are.

Even if your mouth opened to sink its teeth into me

I’d have not the slightest regret at a wounded chest.  

 

མོ་ནི་ང་ཡི་གཡང་དཀར་ལུག་ཁྱུ་ཡིན།།

ང་ནི་ལུག་མཐའི་ཁྱི་རྒན་ནག་ལྡང་ཡིན།།

ང་ཡིས་སྐྱག་པ་ཟ་ཞོར་ལུག་ཁྱུ་བསྲུངས།།

ང་ཡིས་རྔ་མ་གཡུག་ཞོར་ལུག་ཁྱུ་བསྲུངས།།

She is my flock of sheep, prosperous, pure and white.

I'm but an old black dog standing watch by their side.

I eat shit, all the while guarding the flock.

I wag my tail, all the while guarding the flock.

 

མོ་ཡི་ལག་པས་ང་ཡི་རྣ་འབྱོག་གཉིས།།

ཚ་རག་བར་དུ་འཐེན་ཏེ་མོའི་ཕན་ནས།།
བུ་མོ་གཞན་པ་བཙལ་ན་མི་ཆོག་ཅེས།།

བསྒག་ཀྱང“ཡ་ཡ་ཡ”ཞེས་ཁས་ལེན་ནོ།།

With her hand, she grabs my ears

Pulling them until they sting.

“Don't you look for other girls now!”

I manage to promise, “Ya ya okay...”

 

སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པ་དང་།།

མཁས་གྲུབ་འབུམ་ལ་དཔུང་ཐུག་རྒྱག་པ་ངས།།

དེ་རིང་ནག་མོ་གཅིག་ལ་ཕྱག་དགུ་བཙལ།།

ཁོ་མོའི་རྐང་བ་བཀྲུས་ནས་རྐང་ཆུ་འཐུངས།།

I have turned a blind eye to thousands of buddhas

And I have come head to head with millions of scholars.

But today I bow down nine times to this woman.

I wash her feet and then drink the water too.

 

ཞེས་པ་འདི་དྲ་ལམ་དུ་གཞས་མ་དབང་སྒྲོན་མཚོ་ལགས་ཀྱིས་སྤེལ་བའི་ཁོ་མོ་རང་གི་པར་འགའི་གཤམ་ལ་ངས་ཚིག་གཅིག་བྲིས་པ་ལ། དྲ་འབུ་ལ་ལས་ཁྱོད་རང་མོ་ལ་དགའ་འམ་སོགས་འདྲི་མི་དགོས་པ་མང་པོ་དྲིས་བྱུང་བས་ཁོ་བོ་ཉམས་འུར་ཏེ་ཁད་ཀྱིས་བྲིས་པ་ལགས།

This poem was written after I made a one-word comment under some pictures that the Tibetan singer Wangdron Tso shared of herself. Other netizens asked a lot of unnecessary questions like "are you in love with her" and such things, so I felt that I should take my time and write this. Excited, I set about writing this poem.

༈ ཁང་བ་གཅིག་ནང་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མི་ཐུག་པ།

We'll Never Meet, Even in the Same Building 

རང་འགྲོ་ལྕགས་སྐས་གཉིས་པོ་བཤིབས་ནས་ནི།།

མི་ཚོགས་ཁུར་ནས་སྟེང་འོག་འཐེན་བཞིན་བརྒྱུགས།།

ང་ནི་ལྕགས་སྐས་གཡོན་སྟེང་ཡར་ལ་འཁུར།།

ཁྱོད་ནི་ལྕགས་སྐས་གཡས་སྟེང་མར་ལ་འདྲུད།།

Two escalators ride side by side,

Carrying the crowds up and down.

The escalator on the left lifts me up

Just as the right one shoots you down. 

 

ཁོ་བོ་གློ་བུར་ཁྱོད་ལ་དགའ་དྲགས་བྱུང་།།

ཆགས་སྲེད་ཙམ་མིན་སེམས་ཀྱི་གཏིང་ནས་འཁོལ།།

གསལ་པོར་བཤད་ཐབས་མེད་པའི་ཚོར་བ་ཞིག །

རང་དགར་སྙིང་ཁ་ལྡིང་ཞིང་མིག་ཆུ་བརྡོལ།།

Right then, I'm overcome with intense love—

Not simple lust but a stirring deep in my heart.

A particular feeling I can't quite place.

My heart races. Tears erupt!

 

ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་མདངས་བལྟས་ན་ཁྱོད་ཀྱང་ནི།།

ཚེ་འདས་ཕ་མར་ཐུག་ལྟར་དུངས་ཟིན་ཤེས།།

ཀི་རིང་བཏབ་ནས་འབོད་རྒྱུར་ངོ་ཡང་ཚ།།

ཁྱོད་སར་ལྡིང་ན་ང་རང་འཆི་རྒྱུར་ཟད།།

And judging from your face, it is clear 

You feel as strongly for me as your late parents. 

If I called out with a ki-hi-hi, it'd only embarrass you

And if I jumped down at you, it might even kill me. 

 

ཁོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ལྔ་ཐོག་བསྐྱལ།།

ཁྱོད་ཀྱང་སྡོད་དབང་མེད་པར་བཞི་ཐོག་འཕངས།།

ང་རང་ལྕགས་སྐས་བརྗེས་ནས་བཞི་ཐོག་བབས།།

ཁྱོད་ནི་གར་སོང་མི་ཤེས་བཙལ་མི་རྙེད།།

In an instant, I've reached the fifth floor

And you, unwillingly, the fourth.

I switch escalators and head to the fourth. 

No idea where you went, I search to no avail. 

 

ཁྲིགས་ཁྲིགས་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱང་ང་བཞིན་དུ།།

ལྔ་ཐོག་བརྒྱུགས་ནས་ང་རང་བཙལ་ཡོད་སྲིད།།

འུ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མིང་ཡང་མི་ཤེས་ན།།

ཁ་པར་ལ་སོགས་ཤེས་ཐབས་ག་ལ་ཡོད།།

In all likelihood you're just like me

Racing around the fifth floor after me.

Given we don't even know each other's names

Forget about phoning or other forms of contact.

 

ཁྱོད་རང་བརྒྱད་ཐོག་ཡོད་དུས་ང་དགུ་ཐོག །

ང་རང་དྲུག་ཐོག་ཡོད་དུས་ཁྱོད་བཞི་ཐོག །

དེ་ལྟར་འཛོལ་ནས་འཕྲད་རྒྱུ་མེད་པ་འདྲ།།

ངེད་གཉིས་མི་ཚེ་གང་བོར་ཁང་ཆེན་འདིའི།།

ནང་ན་ཡོད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་ཐུག་འདྲ།།

You're now on the eighth and I the ninth.

When I’m on the sixth you're back on the fourth!

With all this chaos it seems we'll never meet. 

We may spend our whole lives in this building,

But it seems like we’ll never meet.

 

5th May 2017

BIBLIOGRAPHY

Poetry by Sengdor

Abstract

Sengdor follows in the footsteps of Tibetan blogging. He presents poems about a different subject matter and the three chosen here, as translated by Lowell Cook.

AUTHOR

Sengdor

INCARNATION LINE

Not Applicable

HISTORICAL PERIOD

20th Century

21st Century

TRANSLATOR

INSTITUTIONS

Not Applicable

Poetry by Sengdor

Alongside our own publications, Tib Shelf peer reviews and publishes the works of aspiring and established Tibetologists. If you would like to publish with us or request our translation services, please get in touch, our team would be pleased to help.

Contact

 

40 Okehampton

London NW10 3ER

shelves@tibshelf.org

 

+44 (0) 203 983 7265

Follow Us

Subscribe

Instagram

 

Facebook

Support Us